Witamy, Gość
Nazwa użytkownika: Hasło: Zapamiętaj mnie

TEMAT: Moje sny- nie-sny

Moje sny- nie-sny 2017/05/11 20:44 #67636

  • Kasia-moderator
  • Kasia-moderator Avatar
  • Offline
  • Mentorka rozwoju osobistego, autorka
  • Posty: 913
  • Otrzymane podziękowania 5572
  • Oklaski: 42
Sen alegoria czy Wszechświat równoległy?

Dzisiaj znalazłam się w świecie równoległym. Już w nocy weszłam do niego. Z tej nocy niewiele pamiętam, oprócz tego, że sen był bardzo realistyczny. Pamiętam...buty...Stały pod ścianą, przygotowane (do czego?) dwie pary, miały odegrać ważną rolę (jaką?)... Cóż, wiele było takich snów, które niosły ze sobą jakieś znaczenie, a rano już ich nie pamiętałam, więc i ten puściłam .
Tym razem było inaczej.
Sen powrócił, w pół mojego słowa w trakcie jazdy samochodem (byłam pasażerką). Miałam powiedzieć coś innego, a tymczasem zaczęłam TO opowiadać. Tym razem nie spałam, choć oczy miałam zamknięte.
Najpierw zobaczyłam te buty, stojące pod ścianą, ale znowu coś mi przerwało... Potem znalazłam się w jakimś dużym, starym, ale eleganckim wnętrzu, coś na kształt długiego korytarza w jakimś zamku. Po bokach paliły się pochodnie, czułam zapach ognia i drew. Niosłam wiadomość dla swojej ukochanej Pani. Rzecz dzieje się w średniowieczu, pamiętam swój charakterystyczny strój. Wiadomość była ostrzeżeniem przed obcym najazdem. Przekazałam ją rycerzowi, ubranemu od stóp do głów w zbroję, adekwatnie do czasów. Rycerz miał ponieść wiadomość dalej.

Nagle zobaczyłam tych „najeźdźców”. Pędzili na srebrnych koniach, byli ogromni i też biało-srebrni. Konie miały głowy podobne kształtem do koników morskich. Grzbiety końskie przykryte były srebrno- białymi, świetlistymi „płachtami”.
Najeźdźcy mknęli koło mnie (całe ich nieskończone zastępy), nie widząc mnie, a ja czułam taką wibrację, że łzy popłynęły mi z oczu. Zrozumiałam i poczułam, że nie ma się czego bać, że oni niosą coś dobrego. Przyszła nagła myśl, że natychmiast mam założyć te buty, że one mi pomogą poczuć tych świetlistych przybyszy, że to nie są zwykłe buty.
Dla kogo była ta druga para? Wiem, ale nie powiem.
Założyłam buty. Wciąż płakałam ze wzruszenia. Czułam wielką miłość, kiedy obserwowałam przybyszy. Nikt ich nie widział, nikt nie zwracał na nich uwagi, oprócz … dzieci. Tylko dzieci ich widziały! Odwracały głowy, by odprowadzać ich wzrokiem, machały rączkami. I chwytały srebrno-biało-niebieskie gwiazdki, które sypały się wokół. Te gwiazdki świeciły nawet wtedy, kiedy dzieci bawiąc się nimi zakopywały je w piasku, czy chowały je wśród swoich zabawek. Dzieci niosły te gwiazdki do swoich rodziców, pokazywały im je, ale rodzice gwiazdek nie zauważali. Mówili: „Dobrze, dobrze, nie przeszkadzajcie nam, idźcie się dalej bawić”...
Widziałam wiele przygotowanych butów dla innych ludzi. Byli wśród nich tacy, którzy już te buty nosili (około 3% populacji), byli tacy, którzy mieli je przygotowane, ale nie jeszcze nie wiedzieli po co (ok. 30% populacji) oraz tacy, którzy butów w ogóle nie zauważali. I to było najsmutniejsze. Buty stały przygotowane, ale oni ich nie widzieli!
Dzieci nie potrzebowały butów, by zobaczyć przybyszy i odczuć wysokie wibracje (transformacji?).
Moja „Pani”, która miała zostać ostrzeżona, być może symbolizowała całą nację, która się boi nowego, nie wiedząc jeszcze, czym to nowe jest.

Otworzyłam oczy. Nadal jechałam samochodem, widziałam ten świat i myślałam o „tamtym”. Przeniknęły się dziś dwa światy równoległe, gdzie ten drugi stanowi niezwykłą i wzruszającą dla mnie alegorię.

PS. Kocham koniki morskie :)


konikmorski1.jpg
Ostatnio zmieniany: 2017/05/11 20:51 przez Kasia-moderator.
Administrator wyłączył możliwość publicznego pisania postów.
Za tę wiadomość podziękował(a): aneczka, mara, Pieprz i Sól, goniasen, OlgaB, koniczynawkozakach

Moje sny- nie-sny 2017/05/11 21:54 #67637

  • Krystal
  • Krystal Avatar
  • Offline
  • Zawsze dzialam w słusznej sprawie,Jestem.
  • Posty: 1181
  • Otrzymane podziękowania 2512
  • Oklaski: 2
:3111204: Kasiu, piękne doświadczenie. Buty symbolizują drogę i w Twoim widzeniu to jak by się potwierdzało. :)

:347:
Krystal
Administrator wyłączył możliwość publicznego pisania postów.
Za tę wiadomość podziękował(a): Kasia-moderator, aneczka, mara, Pieprz i Sól

 

Wszelkie prawa zastrzeżone. Rozpowszechnianie i kopiowanie bez podania źródła lub bez zgody autorów jest niezgodne z prawem.

© 2016 Katarzyna Świstelnicka i Piotr Kaliński